Niemieckie prawo konkurencji

Reklama i tradycja firmy – co wolno, a co grozi sankcjami?

Reklama oparta na długoletniej tradycji firmy jest powszechną praktyką marketingową. Podkreślanie wieloletniego doświadczenia lub historii przedsiębiorstwa buduje zaufanie klientów i sugeruje jakość, solidność i kompetencje. Jednak nie każda forma tzw. „Alterswerbung” jest dozwolona – przepisy prawa konkurencji i orzecznictwo są w tej kwestii bardzo precyzyjne. W najnowszym artykule omawiamy, kiedy reklama historii firmy może wprowadzać w błąd i jakie ryzyka prawne wiążą się z nieprawdziwymi informacjami o tradycji przedsiębiorstwa.

Kiedy można bezpiecznie reklamować „wieloletnią tradycję” firmy?

Reklama wiekiem i tradycją firmy ma ogromną siłę perswazyjną – sugeruje doświadczenie, stabilność, zaufanie rynku i wysoką jakość. Dlatego prawo konkurencji traktuje ją bardzo poważnie.

Niemieckie i unijne orzecznictwo jest jednoznaczne:

  • wolno akcentować faktycznie istniejącą, ciągłą historię działalności,
  • nie wolno „postarzać się” ani sugerować tradycji, której faktycznie nie ma – także pośrednio, np. przez daty, stylizację czy ogólne hasła.

Na czym polega „Alters-” i „Traditionswerbung”?

  • Alterswerbung – reklama wiekiem przedsiębiorstwa, np. „Założono w 1997 r.”, „Od 25 lat na rynku” czy data w logo.
  • Traditionswerbung – podkreślanie ciągłości i doświadczenia, np. „Ponad 100‑letnia tradycja”, „Wieloletnie doświadczenie w branży X”.

Oba rodzaje komunikatów działają jak ukryty znak jakości – dlatego zawyżanie wieku lub tradycji jest traktowane jako wprowadzanie w błąd.

Kluczowa zasada: gospodarcza ciągłość

Prawo nie przywiązuje się do formy prawnej – liczą się fakty gospodarcze.
Sądy podkreślają: „Decydująca jest gospodarcza ciągłość działalności, a nie forma prawna, zmiana właściciela czy nazwy.”

Co to oznacza w praktyce?
Można reklamować firmę używając: „od 1997” lub „ponad 25 lat doświadczenia”, jeśli:

  • rdzeń biznesu pozostał ten sam,
  • zachowano ciągłość organizacyjną (zespół, lokal, linia produkcyjna, baza klientów),
  • wcześniejsza działalność nie została zamknięta, a nowa firma nie powstała „od zera”.

Kiedy reklama tradycją jest wprost niedozwolona?

  • Firma podaje w reklamie rok powstania wcześniejszy niż faktyczny, co może wprowadzać w błąd.
  • Przedsiębiorstwo wykorzystuje historię innej firmy bez zachowania faktycznej ciągłości działalności.
  • Hasło reklamowe jest wieloznaczne, a odbiorcy mogą je zinterpretować jako dłuższą tradycję niż faktycznie istnieje.
  • Istotne zmiany w przedsiębiorstwie, np. podział firmy lub radykalna zmiana profilu działalności, nie są w sposób jasny komunikowane odbiorcom.

Podsumowanie

Reklama tradycją i wiekiem przedsiębiorstwa jest skutecznym narzędziem budowania zaufania i pozytywnego wizerunku, ale jednocześnie jednym z najczęstszych źródeł sporów prawnych. Kluczowe jest, aby w komunikatach marketingowych nie sugerować fałszywej historii firmy ani nie „przywłaszczać” cudzej tradycji.

Zasadnicze wnioski płynące z orzecznictwa i praktyki sądowej:

  • Istotna jest ciągłość gospodarcza przedsiębiorstwa („wirtschaftliche Kontinuität”), a nie sama forma prawna czy zmiana właściciela.
  • Reklama wieku lub tradycji powinna opierać się na faktycznie istniejącej historii działalności – sama tradycja nazwiska lub zakup majątku po upadłej firmie nie daje prawa do powoływania się na wieloletnią tradycję.
  • Ważne są precyzyjne sformułowania językowe – określenia typu „wieloletnie” lub daty w logo muszą odpowiadać rzeczywistości i być jasne dla odbiorcy.
  • Przed publikacją takich komunikatów warto przeprowadzić kontrolę zgodności z prawem konkurencji, aby uniknąć ryzyka roszczeń konkurencji.

Przestrzeganie tych zasad pozwala korzystać z marketingowego potencjału tradycji firmy bez ryzyka wprowadzania w błąd klientów i naruszania przepisów prawa konkurencji.

Author
Justyna Kubik-Berezowska

People & Culture manager

Passionate writer sharing insights, expertise, and knowledge on various topics to inspire and inform readers worldwide.

Pozostałe artykuły

LAW

(Foto von tomwieden auf Pixabay) Federalny Urząd ds. Transportu Towarowego (niem. Bundesamt für Güterverkehr, dalej BAG) zgodnie z projektem ustawy, ma w najbliższym czasie uzyskać upoważnienie do wykorzystywania danych z elektronicznego systemu poboru myta, aby skuteczniej wykrywać naruszenia przepisów dotyczących kabotażu oraz innych postanowień „Pakietu Mobilności UE” w transporcie drogowym. Niemieckie organy kontroli będą mogły zatem przeglądać zapisy z […]

LAW

Na podstawie § 3 ust. 1 zd. 1 niemieckiej ustawy o wynagrodzeniu chorobowym (Entgeltfortzahlungsgesetz – EFZG), pracownik, który staje się niezdolny do pracy z powodu choroby i nie ponosi za to winy, ma prawo do kontynuacji wypłaty wynagrodzenia przez okres do sześciu tygodni. Dowód w tym zakresie spoczywa na pracowniku. Zasadniczo, podstawą dowodową jest przedstawienie zaświadczenia o niezdolności do pracy […]

LAW

(Foto von Ingo Kramarek  auf Pixabay) Ne naujiena, kad Vokietijos transporto rinkoje dominuoja transporto ir pervežimo įmonės iš Vidurio ir Rytų Europos. Dabartiniai Vokietijos transporto lyderiai yra lenkai, lietuviai, čekai, paskutiniais metais taip pat bulgarai ir rumunai. Vokiečių organizacijos, jungiančios vietines transporto įmones, stengiasi daryti kuo didesnį spaudimą regioninėms ir federalinėms valdžios institucijoms, kad tokia transporto sektoriaus tendencija būtų […]